کتابخانه عاشقانه های بیرجند

Just my lovers

آرامش42

گاهیــــــ دلت میگرد،خیلیـــ.... نـه حس تنهایی،نه حس غم،نـه حسِ دوری گاهیــــــ دیوانه میشوی از خوبی ِ یکـــــی، بد بودن دیگری..... گاهیــــ میشکنی از اینکه سادگیـــــ را به حساب ِ حماقتـــــ میگذارند..... رسـم دنیـا که میگویند هَمَشـــــــــــــــ همین بود؟!

 

 چی شد که سیگاری شدی ؟ یه شب بارون میومد… خیلی تنها بودم...   چی شد که ترک کردی؟ یه شب بارون میومد… دیگه تنها نبودم...   چی شد الکلی شدی و سیگار رو دوباره شروع کردی؟ یه شب بارون میومد… دوباره تنها شدم...   چی شد آوردنت اینجا، بستریت کردن؟ یه شب بارون میومد...خیلی تنها بودم...تو خیابون دیدمش… اون تنـــها نبـــود.......  

 

تنهایی یعنی: عاشقشی ... ولی حق نداری بهش نزدیک بشی چون:اون دیگه تنهانیست

 


میخواستم واژه ای پیدا کنم تا ... 
دلتنگی کهنه و بی خاصیتم را عرضه کند، ولی واژه ها باز هم غریبی میکنند. 
دستی نیست تا دستهای خسته ام را گرم کند 
... نگاهی نیست تا مرا امید دهد... نفسی نمانده تا به آن تکیه کنم. اینجا آخرین ایستگاه عاشقیست

 

 

 دلـَــ م تنـــگ شــده؛براے عکــس هایـے که پـــــاره کردم و

سوزاندمشـــانبـــراے دفتر خاطراتـَــ م که مدت هاســت دیگر چیزے در آن نمى نویســمحــــــــــتىٰ براے آدم هاے حســودے که، دورو بـَـرَم میچرخیدند ،

 

 

خبر از من داری؟… 
خبر از دلتنگی های من چطور؟ و آن پروانه های شادی که در نگاهم بودند… 
خبرش رسیده که مرده اند؟ 
هیچ سراغ دلم را میگیری؟ کسی خبر داده که آب رفته ام از خستگی؟ 
 مچاله ام از دلتنگی؟ آه… که هیچ کلاغی نساختیم میان هم وجدانت راحت… خبرهای من به تو نمی رسد…

 

 حـالا کـه میـخـواهـی بـروی لطفــا قـدمـهـایـتـــ را تنـدتـر بـردار دلـم را فـرستــاده امـ دنبـالـِـ نخــود سیـــاه . . . ! . . . نـمـی دانـمــ از کجــا نـخــودسیـــاه گیـر آورد! پشتـِـ سـرتـــ افتـــاد بـه روی سنـگــ فـرشــ هـای پیـــاده رو . . .

 

 

بعد از مدت ها دیدمش!! دستامو گرفت و گفت چقدر دستات تغییر کردن 
… خودمو کنترل کردم وفقط لبخندی زدم… 
 تو دلم گریه کردمو دم گوشش گفتم: بی معرفت! دستای من تغییر نکرده…  دستات به دستای اون عادت کرده...

 

 درگیــــر ِ واژه هـــای لعـنتــی... خستـه از نــوشتنــــم دلــم مـــی خـــواهــد اینبـــار به مـدت یکــــــ بیتـــــ ، جـایـمـان را عــوض کنیــم و مـــن مـــوضـــوع ِ شعـــر بـــاشـــم

 

 فقط برای خودم هستم مـــن ؛ خودِ خودمـــــــــ ـ ـ ـ … نه زیبایم و نه عروسکی و نه محتــــــاج نگاهی برای تو که صورتــ ـــهای رنگ شده را می پرستـــی نه سیرتــــــ آدمها را .. هیـــــچ ندارمــــــ…… راهت را بگیر و برو حوالی من توقفـــ ممنـــــــــوع استـــ

 

 امروز یکــــ مرده شور را دیــــدم آنچنــــان زیبا می شستــــ که لکـــه ای هم باقی نمی ماند امــا نمی دانــم چـرا پدرم از او خوشــش نمی آیــد مــُدام گــریـه می کنـد و مادرم نیـــز نفرینـــش او کـه مرد خوبی استــ من دوسـتش دارم فقطـ کــاش ناخن هایش را میگــرفتــ تمــام بدنم را زخم کــرد...

 

 شبیه یک جعبه مداد رنگی   که تکلیفش با هیچ کدامِ رنگ ها روشن نمی شود...   بلا تکلیف بود تمام من   از رنگ به رنگی های تو ...

 

 آسان مگير خيـــال مرا !!!! عُمريستـــ كه در مجادله با منطقم   سنگـِ تو را به سينــه مي زند...   آســـان مَرو، با ديگري... چنديستـــــ كه ديده ام ، بَر زشتي ام طعنه بر آيينه مي زند... در حيرتم، از اين جدالِ منطق و خيالِ خوش!!! يا من، زياد خوش خيالمو يا بَد رقم قِسمَتم، صبح آدينه مي زند...

 

امروز باهاشـ خیلی درد دل کردمــ ...   مُحکمـ بَغَلمـ کَرد، بِهم گُفتـــ :   "حَتی اَگه همه وِلِت کُنن مَن تَنهاتــــ نمی ذارم"   سَرَموُ گُذاشتــم رو سینـــــه شُو کُلی گِریه کَردمـــ   عَجَب رِفیقِ باوَفاییـه این تَنـــــــهایی.....

 

عجبــــ وفـــایـــیـ دآرد این دلتنگــــیـ…!

تنهــــاشـ کــه میـــذآریـیـ میــریـ تـــو جمــعـ 
و کــلّیـ میگــیـو میخنــدیـ… بعد کـــهـ 
از همــــــهـ جـــــدآ شدیـ از کـُنـــجـ تآریکـــیـ میآد بیــــــرونـ

مــــیـ ایستـــهـ بغـــلـ دستــتــــ …  دســتـــ گرمشـــو میذارهـ رو شونتــــ بـــــر میگـــردهـ در گوشــتـــ میگـــهـ: خـــوبــیـ رفیـــــــــق؟؟!! بـــآزمـ خودمـــمـ و خـــودتــــ

 به دنبال یک همپا بودم    تا٬ با او قدم بزنم لحظات تنهایی ام را  خوب که رفتم  فهمیدم   او هم ٬ پا بود که لگد میکرد تمام احساساتم را....

 

 اعتـــــراف مـــی کُــنــم. . ..   بــــرای”داشـــ ــتــنِ”تـــو هــــیــچ کـــاری نکـــردم. . .   امــــا برای “فرامــوش” کــردنـــت   هــرکـــآری مــی کُنـــم. ..

 

 پـاییـــــز ســــرد و بی رحـــم نیست ، فقط جســـارت زمستـــان را ندارد ! ذره ذره زرد می کند ، اندک اندک جـــان می ستاند و قطــره قطــره می گـریاند … پـــــاییز ســـرد نیست ، نـــــامهربــــان است … بی رحـــــم نیست ، عشق را نمی شنــــاسد … جســـــارت ندارد ؛ درست مـــــانند “تــــــو”

 

 اگر یک روز از زندگی من باقی مانده باشد از هر جای دنیا چمدان کوچکم را می‌بندم راه می‌افتم ایستگاه به ایستگاه… مرز به مرز… پیدایت می‌کنم ، کنارت می‌نشینم بهت میگم تا بی نهایت دوستت دارم

 

 چه قدر دردناك است؛حس خواستن كسی كه به تو هيچ حس خاصی ندارد... 

 

 

تصور کن روزی بهم پیام بدی و جواب ندم
زنگ بزنی و تعجب کنی چرا جواب نمیدم و روزی دیگه زنگ بزنی و 
 یکی از خانواده ام جواب بده بگه بفرمایید؟ و تو بگی کجایی؟؟! 
 بگه منظورت اون مرحومه؟؟؟؟ چیکار میکنی؟ داد میزنی؟ گریه میکنی؟ 
اونوقت میگه امروز 4 روزه دفنش کردیم اون لحظه چی میــــــــگی؟ 
تا وقتی امروز کنارتم سعی کن دوستم داشته باشی چون ممکنه روزی بیاد و من نباشــــــم... دیروز یکی رو دفن کردن امروز یکی و فردا هــــم من... آرررررررررررررررره زندگی همینه
♥♥♥ 


آدمها برای یکدیگر نقش سیگار را بازی میکنند همدیگر را می کشند ، ... لذت می برند دود می کنند تمام می کنند....... و بعد از اندک زمانی .........سیگاری دیگر........ 

 

 چقدر کـــم توقـع شـــــــــــــــــده ام ! نـــــه آغوشـــت را می خواهم ... نــــــــــه یــــــــــــــــــک بـــــــوسه ... نـــــــــــــــه دیگر بــــــــــــــــــودنت را ... !!! همین که بـــــــیایی ، و از کــــــــــــــنارم رد شوی ... کـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــافیست !!! مرا به آرامش مـــــــیرساند ، حــــــــــــــــــــتی ... اصطکاک ســـــــــــــایه هــــــــــایمان  !!! 

 

 

 حــرف تـــــازه ای نــــــدارم … فقط خـــزان در راه اســــت … کــــلاه بگـــذار ســــر خـاطــــراتی کـــه یـــخ زده اند ، شاید یـــادت بیـــــافتد جیب هــــایت را وقتی دست هــــایم مهمـــــانشان بـــــودند …

 

 

ایــــــنـ روزهـــــــا در خـــــــودمـ دنبـــــــــــالـ کـــــلیـــکـ راســـــتــ مــــــــــیگــــردمـ تـــــــااز خــــــــــودمـ یه کپـــــــــیـ بــــــگیـــــــرمـ ودرکنــــــــــارخـــــــودمــ پـــیســــــتــ کنم شــــــایـــــدازایـــــــــنـ تنهـــــــــایــیـ خـــــلاصـ شــــــدمـ

 

 

چرتکه می اندازم روزهای نبودنت را   این روزها دارد بدهی ات زیاد می شود   نمی خواهی بازگردی؟   نترس!ارزان حساب میکنم   اگر برگردی قول میدهم تمام بدهی ات را.....   به آغوش پر مهرت بفروشم!

 

 

سَهمـ ِ مَن از تو تنها یکـ لَعنت شُدگی یکـ مانـــבَن ِ پوچ ... 
 زیر ِ بار ِ شـکنجـﮧ  خاطراتــ سَهمـ ِ مــ
כּ  از تو مَـرگ ِ تَدریجیــ آرزو ...  سَهمـ ِ مَــاز تو خیال ِ בاشـتَـــهاے واهـــے از پُشت ِ پلـک هاے بَـستــﮧ سَهم ِ مَـــاز تو گُنگ شُدَن ِ واژه هایَمـ دَر اوج ِ نیاز بـ یکـ هَمــــבَرב... دیگَر خیالَتــ راحَتــ...کاری از آن بالایی ها هَمـ ساختــــﮧ نـیستــ 

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی
تا عشق تو آمد در قلبم، تو رفتی ، تا آمدم بگویم نرو ،رفته بودی ، تا خواستم فراموشت کنم خودم را فراموش کردم
دنبال کنندگان ۱ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید
Designed By Erfan Powered by Bayan